Það er með miklu stolti og gleði að ég tilkynni hér með að eiginmaður minn Henry Alexander hefur lokið doktorsritgerðinni

Eftir mikla vinnu, einurð og dugnað hefur 6 ára lotu nú verið lokið og er nú verið að prenta og binda inn 260 blaðsíður sem innihalda 88,999 orð.

Þar með lýkur löglegum afsökunum fyrir að mæta ekki í barnafmæli, jólaboð og aðra mannfagnaði:)

It is with great pride and happiness that I can tell you all that my husband Henry has finished his PhD.

After six years of hard work and determination 260 pages which include 88,999 word are now being printed and will soon be submitted.

Við biðjum fólk að afsaka biðina frá síðasta bloggi. Tæknin er búin að vera að stríða okkur blessunin. Helstu fréttir eru annars þessar:

Við höfum ákveðið að leyfa vörðunum okkar að fá almennilegan svefnfrið (sjá meðfylgjandi mynd) yfir hátíðarnar og höfum því keypt okkur flugfar til Íslands um jólin. Þar verður fjölskyldan frá 18. desember til 8. janúar. Elínu Kötlu hlakkar til að hitta ykkur öll.

Henry hitti um daginn ofjarla sína í friðarmálum. Hann hefur þó fullan hug á því að koma á samstarfi milli hreyfinganna ‘Moustache-for-peace.org’ og ‘Bikers for Peace’, en sú síðarnefnda var með heljarinnar rallý um daginn. Henry lagði m.a.s. á sig ferðalag langt að landamærunum við Surinam til þess að taka þátt í móttöku vegna fyrsta leggs friðarferðar mótórhjólafriðarklúbbsins. Sveif bæði kærleikur og friður yfir öllu og ætlaði fólk aldrei að hætta að syngja, faðmast og dansa saman sem reyndi reyndar þó nokkuð á Henry enda sat hann með vörðum og vistfólki kvennafangelsis New Amsterdam. Ennþá má sjá ummerki um húðflúrin sem nudduðust við hann og
ennþá glymur ‘We are the World’ í eyrunum hans. Uppákoman var sem sagt með öllu ógleymanleg.


Í skólanum er Elín Katla byrjuð á sundnámskeiði og hefur kyrkislangan verið rekin upp úr skólalauginni í tilefni þess. Annað nám er tekið föstum tökum á milli þess sem krakkarnir skiptast á boðsmiðum í afmæli hvers annars. Trúðar og hoppikastalar eru að vera jafn fastur liður í tilverunni hérna og moskítóflugur og kólibrífuglar.







Við sluppum reyndar merkilegt nokk við afmæli um síðustu helgi og héldum upp á það með míní breiki á hóteli og þjóðsjóneinkaminjasafni um sögu Guyana hérna upp með ströndinni. Þrátt fyrir að Georgetown sé engin stórborg þá er alltaf hressandi að komast út fyrir hana í par daga.










Að lokum má geta þess að stofustúlkan okkar og yfirbarnagælan Yvette er komin í barneignafrí og hefur því fjölskyldan fengið nýjan liðsmann. Sú heitir Karen og virðist hún ná vel saman með Elinu Kötlu.







We are sorry for the delay since the last blog but we have had some technical problems but these are the main news:

We have decided to let the guards get a proper sleep on their duty (see the photo at the beginning of this blog) over the Christmas period and have booked a trip to Iceland via New York (where we will spend couple of days stocking up on winter clothes) and plan to spend Christmas with our families and friend in Iceland.

Henry met a fantastic ‘for peace’ activists last week and is seriously thinking of establishing cooperation between the ‘Moustache-for-peace.org’ and ‘Bikers for Peace’, but the latter had a peace rally the other day. Henry traveled almost to the borders with Surinam to participate in a ceremony to launch the first part of the Bikers-for-Peace Rally. It was a very joyous occasion with lots of love and peace floating in the air and people dancing, hugging each other and singing the whole day, which was quite challenging for Henry who was standing amongst the female prisoners and the guards of the Female Prison in New Amsterdam. If you look carefully you can still see some of the tattoos that rubbed on him and the songs like 'We Are The World' and ‘I just called to say I love you’ still echo in his ears. Totally an unforgettable experience.

Elin Katla has started swimming lessons in school so the anaconda has been given a new home at least for the time being whilst the children use the school swimming pool. The curriculum for the winter is very impressive and she and her friends are kept very busy by their new teacher although they still manage to distribute birthday cards to each other every week – and almost every single weekend there is at least one birthday party. Bounce castles and clowns are therefore starting to be the norm just like the mosquitoes and the humming birds.

We were though lucky last weekend as we had a birthday-free weekend and used the opportunity to go for a mini-break. We went to a hotel just an hour out of town which is also Guyanese Heritage Museum – extremely charming and nice hotel and amazing museum.

Last but not least our dear Yvette has gone on her maternity leave and therefore we now have a new babysitter who is called Karen – and after only couple of days Elin Katla is already really found of her.

Hrísgrjón þurrkuð á þjóðveginum

Rice dried on the main road

On the 'Sea Wall'

Síðastliðin helgi var svakaleg. Laugardagurinn hófst á því að barnaskari fyllti húsið, en Regína hafði boðist til þess að passa fyrir vinafólk okkar sem var að flytja. Henry hafði vit á því að fela sig inni á sinni skrifstofu, þykjast vinna og fylgjast með nýjustu tölunum úr ensku knattspyrnunni. Það lá síðan á að koma krökkunum út því um kvöldið skelltu Henry og Regína sér á frumsýningu á kvikmyndinni sem fyrrum leigusali okkar framleiddi. Já, svona líður tíminn. Okkur finnst ekki langt síðan við vorum að samgleðjast Guyanabúum yfir því að þeir myndu senn eignast sína eigin Með allt á hreinu. Á frumsýninguna mættu allir sem hafa gaman af því að skarta sínu fegursta hérna í bæjarlífinu og var þetta ljómandi galalegt til að byrja með. Þeir sem klæddu sig um of upp voru þó fljótir að sjá eftir því, enda var hitastigið inni í salnum hærra en Jónas hefði nokkurn tímann leyft í sínum gufubaðsklefum. Henry og Regína svitnuðu þó minnst yfir hitastiginu og því meira yfir boðuðu viðtali sem þau áttu að fara í eftir myndina um myndina. Það er skemmst frá því að segja að hún minnir um margt á sérkennilegustu verk Hrafns Gunnlaugssonar og var því ekki annað að gera en að stinga af um leið og ljósin kviknuðu. Elín Katla skellti sér svo í fjöl- og góðmennt barnaafmæli á sunnudaginn. Afmælið jafnaðist á við hvaða frumsýningu sem var í hennar augum og veitingarnar betri. Og í afmælinu mátti kæla sig í lítilli vaðlaug. Margir af frumsýningargestunum hefðu gefið mikið fyrir svoleiðis laug kvöldinu áður. Líklega þarf framleiðandinn eina slíka þegar dómarnir um myndina fara að berast.

Perhaps some of you – our loyal readers – remember that our former landlord produced a film here in Georgetown last spring. Well, the film has been in production ever since and it was premiered here last Saturday amidst a lot of gaiety and glamour. ‘Rainbow Raani’ is the name of the film. Of course, Henry and Regina were an essential part of the premier, which soon turned out to be quite a sweat-fest. For most people the perspiration was the result of the heat, humidity and over-dressing, but for Henry and Regina it resulted from a promise to be interviewed for publication purposes straight after the screening. While it may be true that Rainbow Raani – Love Beyond the Physical – is a sexy comedy with a message that shatters geographic and gender barriers for true love, it was preciously hard to laugh at the right places. Thus the only option after the screening was to hide and run to the nearest Chinese Restaurant.

Fleiri myndir frá Martinique - klikka hér

Elínu Kötlu fannst ákaflega gaman að heyra hversu vel tókst til með sumar(haust)ferð móðurfjölskyldu hennar. Vont fannst henni að hafa ekki verið með. En sem betur fer hefur hún ekki tíma til að gráta það lengi. Lífið í Georgetown er aftur komið á fullt eftir friðsömustu kosningar í sögu landsins. Margir vilja meina að það taki einfaldlega lönd 40 ár að læra inn á lýðræði. Aðrir benda fremur á sértækar aðgerðir, s.s. yfirvaraskegg Henrys sem hann safnaði í þágu friðar þann tíma sem við sátum öll í stofufangelsi. Hér ríkir a.m.k. ró og spekt með rjóma og blóma – og hitastigi sem jaðrar við ósóma. Lífið í síðustu viku innan rakvélavírs lóðarinnar var þó ágæt reynsla. Við nutum borgarinnar um helgina því meira með markaðs-, sundlaugar-, og boðsferðum. Einnig var vel tekið á í nýrri íþróttagrein sem verið er að þróa innan alþjóðasamfélagsins hérna. En nú hefur sem sagt hvunndagurinn tekið við. Elín Katla fór aftur í skólann í dag eftir langt sumarfrí. Þar munu margar þrautir bíða hennar, ekki sízt sú kúnzt að muna að kennarinn hennar heitir Diana en ekki Guyana. Það þarf þó ekki að vorkenna kennaranum. Henni finnst líklega bara gaman að vera kölluð ,,Miss Guyana“ í par vikur.


We are out and about again after the for-your-own-good-house-arrest of last week. How beautiful Georgetown looked when we finally left the house. Everything was in place after the most peaceful elections ever in this country. Many organizations here can take great credit for how things turned out – not least Henry’s moustaches-for-peace.org. Anyway, life has turned back to its most ordinary with sweltering heat and rain showers that could supply the Middle East for a year. Elin Katla was back to school this morning, determined to remember that her teacher’s name is ‘Diana’ not ‘Guyana’. Until Elin Katla has mastered this small detail, Diana has to be content being referred to as ‘Miss Guyana’…