Jólin, jólin alls staðar

Nú er heldur betur farið að styttast í jólin og heimferðina. Elín Katla er farin að haga sér vel alla daga, enda veit hún vel að fyrsti jólasveinninn kemur til byggða á afmælisdegi ömmu hennar í næstu viku. Það er einnig alveg mátulegt að Elín Katla er farin að venja sig á að fá sér eftirmiðdagslúra utandyra í hengirúmi. Við skulum bara vona að það taki ekki langan tíma að venja hana af því aftur þegar til Íslands er komið. Foreldrar hennar áttu svo von á því að ísl-enskan sem hún er farin að tala yrði helsta undrið við heimkomuna og tilefni skoðanaskipta. Nú mun engin taka eftir tungumálinu. Málið er að við höfum fengið staðfest að Elín Katla mun taka með sér leynigest til Íslands - eitt stykki hringorm takk fyrir. Það er þó ástæðulaust að aðvara hringormanefndina heima. Það sem fólk kallar hringorm hérna er sveppur og heldur geðfelldara fyrirbæri. Foreldrunum brá samt engu að síður við fréttirnar. Helsta fréttin hér hlýtur að lokum að vera jólaskemmtun School of the Nations sem haldin var í morgun. Elín Katla tók hressilega undir með bekkjarsystkinum sínum í bæði sígildum og minna sígildum jólaslögurum.

Today, Elin Katla's school invited parents to come and listen to the kids singing all the X-mas songs they have been practising since September. Elin Katla was quite amazing in the old favorite: Ho Ho Ho, Hi Hi Hi, I'm the Happiest Christmas Tree. Well, she knows this is the time when she has to do her best. The first Yuletide Lad is due next week. She would be gutted if he punished her for bad behaviour by putting a potato in her shoe. Finally, her parents have been informed that Elin Katla is carrying a ring-worm in her chin. Fortunately, the worm is a fungus rather than a skin-eating creepy, which, given the circumstances, must be considered to be merry news. Joy to the world.

Yvette og dóttir hennar braggast bærilega. Elín Katla hefur skroppið reglulega í heimsókn og finnst mikið til koma. Það gefst þó ekki mikill tími fyrir skyndiheimsóknir þessa dagana, enda liggur við að hver mínúta sé skipulögð fram að jólaheimferð. Á föstudaginn fór Elín Katla til dæmis í fyrsta sundtímann sinn hjá hinni argentísku Elísu. Stóð sig með mikilli prýði og fór mikið fram og þó nokkuð í kaf. Um kvöldið svaf hún svo hjá vinkonum sínum í fyrsta skipti hérna í Guyana. Foreldrar hennar voru reyndar líka á heimilinu en þeim hafði verið boðið þangað í matarboð sem reyndist hin besta skemmtun. Í gær snérist dæmið við þegar tveir aðrir krakkar komu og sváfu hjá Elínu Kötlu, en foreldrar þeirra voru með boð hjá sér. Karen var að passa með son sinn með sér og var því þéttskipað hérna við sunnudagsmorgunverðarborðið og Elín Katla í miklu stuði í gestgjafahlutverkinu. Boðið var annars svokallað ,,P-Party“, þar sem allir þurftu að klæða sig sem eitthvað sem byrjar á p-i á ensku. Henry skellti sér bara í vinnugallann og mætti sem philosopher (og komst fljótt að því að flauelsjakkar henta ekki í hitabeltinu). Hápuntur helgarinnar var hins vegar án efa laugardagssíðdegið sem Henry og Regína nutu í Buxton, en það er þorp hérna fyrir utan borgina sem er helst þekkt fyrir ilminn af nýbökuðum glæpasnúðum. Það var verið að opna eitt af verkefnunum sem Henry hefur verið að vinna að og komu þorpbúar okkur skemmtilega á óvart og standa þeir engan veginn undir vafasömu orðsporinu. Henry og Regína eru sammála um að þau hafa hvergi í Guyana hitt jafn mikið af efnilegu ungu fólki. Regína er hins vegar ekki efnileg lengur, enda orðin þaulvön að halda tölur við slíkar opnanir. Fólk ætti að fara að bóka hana strax ef það þarf á tækifærisræðum að halda yfir jólahátíðarnar.

Henry and Regina went to a “P-Party” on Saturday night dressed as a philosopher and a philanthropist jiving away with prostitutes, personal trainers, pyjamists and princesses. Meanwhile, Elin Katla was playing a hostess at home to the children of the home where the party took place. She has indeed been quite busy recently, taking swimming classes and doing sleep-overs among other things. She was left at home, however, on Saturday afternoon when her parents visited Buxton village and the launching of one of the projects Henry has been consulting on. The reputation of this village is rather unkind to say the least, but the guests were pleasantly surprised by the young people that greeted them. In fact, Henry and Regina agree that they have nowhere else in this country seen as agreeable and positive youth. Hardly anyone was shot at during the 2 hours ceremony and Regina thus had the perfect opportunity to practice in her role of the evening by giving impromptu remarks to the gathering.