Þetta fer að verða klisja en það er heldur betur farið að styttast í annan endann á dvölinni okkar hérna. Að sama skapi má búast við að þetta blogg fari að leggjast af hvað úr hverju. Enn er þó sitt hvað að frétta. Um síðustu helgi höfðum við okkur til dæmis loksins í að halda stórt matarboð sem hefur staðið lengi til. Við verðum varla með annað slíkt. Elínu Kötlu fannst það líka til marks um að nú væri fjörið að verða búið og ræsti þreytta foreldra á sunnudeginum með þeim orðum að nú skildum við fara að pakka niður! Það er auðvitað ekki svo galin hugmynd - nema í Guyana. Hér finnum við engan til þess að flytja dótið okkar aftur til Íslands. Það virðist fyrirtækjunum um megn að senda eitt fax. En það er svo sem sem meira galið hérna. Henry varð til dæmis fyrir því úti á golfvelli í gær að þrír naktir menn vopnaðir sveðjum hlupu að honum. ,,Þetta hlýtur að vera mannránsglompan" var augljós hugsun. Þetta reyndust þó aðeins vera fangar sem voru fengnir til þess að hreinsa skurðina á vellinum og sem urðu hinir ljúfustu þegar þeim var boðið að sígarettupakki yrði sóttur fyrir þá í klúbbhúsið.

We finally mustered the courage to host the last dinner party at the Henryssons' last weekend. Needless to say it went very well. Elin had been told that this was a kind of an early farewell party so she asked her parents extremely early the next morning whether now was the time to pack our stuff in boxes. Well, it could be a good idea if only we could find a company that is willing to ship our stuff to Iceland. Apparently, it is too much of a hassle to send one fax up the Atlantic. We are going in few weeks time regardless. All the luggage in the world would not manage to tie us down here in Georgetown. Henry has for example lost his appetite for the good game of golf since his last visit to the course when three naked men ran to him with raised cutlasses.

Henry joins the Circus

Regína skilaði sér frá New York eftir vel heppnaða ferð. Það mátti ekki seinna vera. Helgin var pökkuð með stórskemmtilegum dagskrárliðum. Hæst bar þó ferð í mexíkóskan sirkus sem er kominn í bæinn með tígrisdýr, gíraffa, trúða og hvað eina. Sú ferð mun verða lengi í minnum höfð hjá fjölskyldunni. Sérstaklega þar sem Henry var dreginn upp á svið til þess að hjóla á minnsta hjóli í heimi. Sem betur fer voru myndatökur bannaðar í tjaldinu, þannig að þetta verður honum ekki til ævarandi háðungar. Þetta fór þó svo með hann að hann lá í rúminu allan sunnudaginn. Sem var ekki hentugt þar sem við höfðum boðið Karen og börnunum hennar í sund. Regína stóð sig hins vegar sem hetja við að sjá um fimm ósynda einstaklinga.

Regina made it from NY just in time for Circo Suarez, which is in town these days all the way from Mexico. What could have been a routine entertainment became a full hilarity when poor Henry was hijacked on stage to try the world's smallest bicycle. There are unconfirmed news that local people who witnessed this event are still in shock from the side effects of uncontrollable laughter. Anyway, the Henryssons' ability to entertain Guyanese people runs infinitely deep and on Sunday Regina took Karen and her kids swimming at the Pegasus.

Rigningarskúrirnar hafa loksins stöðvast og í staðinn er tekið við hitastig sem lætur fólki finnast það dúðað í stuttermabolum. Fjölskyldan er svo sem ekki að svekkja sig á því enda er farið að styttast í annan enda dvalar okkar hér. Bíllinn er kominn í sölu og svo mætti lengi telja. Það virðist til dæmis ætla að takast að sjá Karen koma þaki yfir höfuðið áður en við förum. Á meðfylgjandi mynd er nýja húsið hennar. Áður bjó hún með þremur börnum sínum í kofa á sömu lóð. Af þeim kofa hefði lítill sómi verið á smíðavöllum ÍTR. Þar svipar flestum spýtum til þeirrar næstu. Gjarnan vildum við svo sjá hurð og glugga komast á sinn stað fyrr en seinna. Annars er Regína farin til New York á námskeið í nokkra daga. Elín Katla var alveg krossbit að mamma hennar þyrfti að læra meira. ,,Hva? Ætlar hún að verða meira fullorðin eða hvað?" var það eina sem barnið gat stunið upp.